Katarzyna Duda

KATARZYNA DUDA jest jedną z najciekawszych osobowości artystycznych w Polsce. Występuje na całym świecie.
Krytycy zgodnie określają ją jako artystkę nowego formatu. Podkreśla się wspaniałe połączenie kunsztu muzycznego z olbrzymim temperamentem scenicznym oraz wirtuozerii z wielką wrażliwością muzyczną.
Koncertowała i nagrywała z renomowanymi orkiestrami takimi jak Orchestre de Chambre de Lausanne, Orquesta Sinfonica de Veracruz, European Union Chamber Orchestra, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia i Telewizji Amadeus w Poznaniu, NOSPR, Orkiestra
Filharmonii w Hradec Kralove, Polska Orkiestra Radiowa, Orkiestra Filharmonii Lwowskiej, Capella Sankt Petersburg, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Janáček Chamber Orchestra, Neue Ruhr Kammerphilharmonie, Orkiestra Akademii
Beethovenowskiej, Orquesta Sinfonica del Estado de Mexico, Śląska Orkiestra Kameralna pod batutą takich dyrygentów jak m. in.: Enrique Batiz, Jesus Lopez-Cobos, Agnieszka Duczmal, Lavard Skou Larsen, Józef Wiłkomirski, Monika Wolińska, Jorge Mester, Dalia
Atlas, Mykola Dyadyura, Łukasz Borowicz. Występowała wspólnie m. in. z Konstantym Andrzejem Kulką, Waldemarem Malickim, Hanną Holeksą, Michałem Urbaniakiem, Kwartetem Camerata, Janem Staniendą, Krzesimirem Dębskim, Katarzyną Budnik, Januszem Wawrowskim, Marcinem Zdunikiem, Piotrem Pławnerem, Mariuszem Patyrą, Ryszardem Groblewskim, Rafałem Kwiatkowskim, Markiem Brachą, Jakubem Jakowiczem.
Koncert „Violin Summit”, w którym artystka wystąpiła obok Konstantego Kulki, Krzesimira Dębskiego i Michała Urbaniaka otrzymał najwyższe wyróżnienie w województwie pomorskim – Pomorską Nagrodę Artystyczną Gryf 2003 w kategorii „Wydarzenie Artystyczne”.
Współpracuje stale z orkiestrą Warsaw Camerata i jej szefem artystycznym – Pawłem Kosem-Nowickim.
Wystąpiła w tak prestiżowych salach jak m. in. Lincoln Center i Carnegie Hall w Nowym Jorku – inaugurując międzynarodowy festiwal „Chopin & Friends”, w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w Sali Rossiniego w Padwie, Kawai Omotesando Hall w Tokio oraz dwukrotnie w Concertgebouw w Amsterdamie. Podczas amsterdamskiego debiutu towarzyszyła jej znakomita pianistka – Ewa Pobłocka. Wszystkie te koncerty zostały entuzjastycznie przyjęte przez publiczność i krytyków muzycznych.
Jej wykonania były transmitowane przez wiele stacji telewizyjnych i radiowych, m.in.: Radio Suisse Romande, Polskie Radio i Telewizję Polską, rozgłośnie telewizyjne w Holandii, Meksyku, Francji, Niemczech i Rosji. Posiada rozległy i różnorodny repertuar zawierający dzieła od baroku po muzykę współczesną. Na zamówienie artystki oraz Śląskiego Towarzystwa Muzycznego i Orkiestry Muzyki Nowej w Katowicach powstały trzy koncerty skrzypcowe skomponowane przez znakomitych twórców – Agatę Zubel, Macieja Zielińskiego
oraz Tomasza Opałkę. Wszystkie te dzieła dedykowane są Katarzynie Dudzie oraz OMN i jej szefowi artystycznemu – Szymonowi Bywalcowi.
Katarzyna Duda była nominowana do nagrody „Paszport”; tygodnika „Polityka”, a także do Nagrody Polskich Melomanów w kategorii „Klasyczny Instrumentalista Roku”.
Artystka jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego Tibora Vargi w Sion w Szwajcarii oraz Międzynarodowego Konkursu na Skrzypce Solo Tadeusza Wrońskiego w Warszawie. Na konkursie Tibora Vargi zdobyła również nagrodę specjalną „Prix Mozart” za najlepsze wykonanie koncertu skrzypcowego W.A. Mozarta.
Katarzyna Duda studia odbywała w mistrzowskiej klasie skrzypcowej Maestro Tibora Vargi w Ecole Supérieure de Musique w Sion w Szwajcarii. Dyplom Akademii Muzycznej w Warszawie uzyskała eksternistycznie pracując pod opieką prof. Jana Staniendy.
Wielokrotna zdobywczyni nagród na krajowych i międzynarodowych konkursach dla młodych skrzypków. Na XVII Ogólnopolskim Tygodniu Talentów decyzją krytyków muzycznych została objęta ogólnopolską promocją. Stypendystka m. in. Interlochen Academy of Arts w USA.
Jej pierwsza płyta pod tytułem „Le Streghe”, którą artystka nagrała z pianistą Waldemarem Malickim (DUX), z repertuarem wirtuozowskim na skrzypce z towarzyszeniem fortepianu, otrzymała entuzjastyczne recenzje w mediach i została nominowana do nagrody Związku Producentów Audio Video – FRYDERYK ‚2000, jako jedyna płyta z udziałem skrzypiec solo. Sukces ten zainspirował skrzypaczkę do nagrania jeszcze jednego krążka z przebojami wirtuozowskiej muzyki na skrzypce – „Le Streghe 2”; – ale tym razem z towarzyszeniem orkiestry. W nagraniu tym artystce towarzyszyła Wrocławska Orkiestra Kameralna „Wratislavia” pod batutą Jana Staniendy (DUX). Również i ta płyta uzyskała nominację do nagrody FRYDERYK ‚2001. Artystka nagrała także płytę z muzyką skrzypcową Tadeusza Paciorkiewicza (Acte Prealable) oraz Andrzeja Nikodemowicza (z pianistką Agnieszką Schulz-Brzyską, DUX). Katarzyna Duda zakończyła również nagrywanie materiału muzycznego z towarzyszeniem gitarzysty Waldemara Gromolaka; na płycie usłyszeć będzie można gościnnie, jedną z najbardziej wybitnych i wszechstronnych polskich wokalistek – Annę Marię Jopek w utworach aranżowanych przez Krzysztofa Herdzina.
Artystka gra na instrumencie włoskim z początku XIX wieku.
Więcej informacji: www.katarzynaduda.pl oraz facebook.com/KatarzynaDudaFanPage

Zygmunt Krauze

Fot. Adam Stepien / Agencja Gazeta

Zygmunt Krauze to kompozytor, pianista i nauczyciel, jeden z czołowych artystów swojej generacji. Stworzył, oparty na twórczości malarskiej Władysława Strzemińskiego, koncept muzyki unistycznej.
Jego osiągnięcia artystyczne oraz aktywności związane z promowaniem i popularyzowaniem muzyki zostały szeroko dostrzeżone i wielokrotnie nagradzane, na czele z francuską Legią Honorową (2007) i tytułem Chevalier dans l’Ordre des Arts et des Lettres (1984). W 1987 roku został wybrany na przewodniczącego Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM), a od 1999 jest jego honorowym członkiem. Wyróżniony doktoratami honoris causa Narodowego Uniwersytetu Muzycznego w Bukareszcie oraz Akademii Muzycznej w Łodzi.
Dorobek kompozytorski Zygmunta Krauzego to m.in. sześć oper, formy instrumentalne, od miniatur po kilkusetosobowe składy symfoniczne, muzyka teatralna, dzieła chóralne oraz instalacje i kompozycje przestrzenno-muzyczne. Wiele kompozycji zostało zarejestrowanych i
wydanych na płytach Polskich Nagrań, DUX, Bôłt Records ORF, Nonesuch, Thesis, Musical Observations (CP2), Collins Classics, Warner Classics i EMI.
Będąc koncertującym pianistą, Zygmunt Krauze może nie tylko komponować na ten instrument, ale z powodzeniem być wykonawcą własnych utworów. W 1966 roku otrzymał pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie dla wykonawców muzyki współczesnej Gaudeamus w Holandii. W 1967 roku założył zespół Warsztat Muzyczny, którym kierował przez 25 lat. Na zamówienie zespołu powstało ponad 100 utworów, napisanych przez wybitnych kompozytorów z całego świata.
Działalność organizatora życia muzycznego rozpoczęła się dla Zygmunta Krauzego w 1970 roku, gdy został członkiem Komisji Repertuarowej festiwalu Warszawska Jesień. W 1982 na zaproszenie Pierre’a Bouleza został doradcą artystycznym Institut de Recherche de Coordination Acoustique Musique (IRCAM). Był jednym z członków-założycieli Towarzystwa im. W. Lutosławskiego oraz wieloletnim prezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.
Regularnie zasiada w jury międzynarodowych konkursów kompozytorskich w wielu krajach świata.

Igor Dronov

Zasłużony Artysta Rosji
Główny dyrygent orkiestry Studio Muzyki Nowej

Urodził się w Moskwie. W 1992 roku skończył Konserwatorium Moskiewskie: dyrygenturę
chóralną (klasa prof. B. Tiewlina) oraz dyrygenturę symfoniczno-operową (klasa prof. D.
Kitajenko), wkrótce, już w 1994roku, skończył studia doktoranckie pod kierunkiem prof. D.
Kitajenko. Był uczestnikiem warsztatów mistrzowskich prowadzonych przeя Georga Solti
oraz Pierre’a Bouleza.
W 1991 roku został dyrygentem Teatru Bolszoj i pozostaje nim do dziś. W repertuarze
znajdują się opery „Jewgienij Oniegin” P. Czajkowskiego, „Faust” C. Gounoda, „Trubadur” i „Traviata” G.Verdi, „Aleko” i „Skąpy rycerz” S. Rachmaninowa, „Madame Butterfly” G.Puccini, „Dzieci Rosenthala” L. Diesiatnikowa. W 2004 roku został dyrektorem muzycznym Wieczoru baletów jednoaktowych („Sala nr 6” z muzyką autorstwa Arvo Parta,
„Magrittomania” – J.Krasawina, „Lea” – L.Bernstein), w roku 2005 – dyrektor muzyczny baletu Johna Neumeiera Sen Nocy Letniej z muzyką F. Mendelsohna-Bartoldy, G. Ligetti oraz tradycyjną muzyką mechaniczną (premia „Złota maska” za najlepsze przedstawienie
baletowe), w roku 2006 – dyrektor muzyczny baletów „Serenada” G.Balanchine z muzyką P. Czajkowskiego, „Miserecordes” C. Wheeldona z muzyką z Symfonii nr 3 A. Parta (światowa premiera), w 2007 – dyrektor muzyczny baletu „Lekcja” F. Flinta z muzyką G. Delerue. Poza tym, Igor Dronow występuje z orkiestrą Teatru Bolszoj w ramach programów koncertowych.
Współpracuje z wieloma znakomitymi zespołami, do których należą m.in. Rosyjska Orkiestra Narodowa, Ensemble Modern (Niemcy).
Począwszy od 1992 roku jest wykładowcą w katedrze dyrygentury symfoniczno-operowej Konserwatorium Moskiewskiego (od 2002 roku jako profesor). Jest głównym dyrygentem orkiestry Studio Muzyki Nowej, z którą dokonał ponad 500 rosyjskich oraz światowych
premierowych wykonań utworów XX wieku. Igor Dronow jest głównym dyrygentem na Festiwalu Muzyki Współczesnej „Moskiewskei Forum” od początku istnienia tego festiwalu.
Począwszy od 1994 roku jest głównym dyrygentem i dyrektorem artystycznym orkiestry młodzieżowej Premiera.
Igor Dronow dokonał nagrań kilku płyt z współczesną muzyką rosyjską i zagraniczną.
Występuje w Europie, USA i Japonii.

Studio Muzyki Nowej

Studio Muzyki Nowej jest wiodącą rosyjską orkiestrą specjalizującą się w muzyce
współczesnej. Powstała w 1993 roku w Konserwatorium Moskiewskim z inicjatywy
kompozytora Władimira Tarnopolskiego, dyrygenta Igora Dronowa oraz muzykoznawcy
Aleksandra Sokołowa. Repertuar zespołu obejmuje w zasadzie całą muzykę kameralną oraz
kameralno-orkiestrową ХХ-ХХI ww., począwszy od wczesnej awangardy rosyjskiej, poprzez zachodni modernizm, na utworach napisanych w ostatnich latach kończąc. Orkiestrze zostały zadedykowane utwory napisane przez wielu znakomitych kompozytorów, wśród których znaleźli się Maarten Altena, Jurij Woroncow, Aleksandr Wustin, Roman Ledenew, Faradż Karajew, Jurij Kasparow, Igor Kefalidi, Martijn Padding, Luis Naon, Enno Poppe, Roger Redgate, Włądimir Tarnopolskij, Iwan Fedele, Nicolaus Huber, Gerard Zinnstag i in.
Szczególną uwagę muzycy zespołu zwracają na rozmaite formy współpracy z młodymi kompozytorami poprzez m.in. organizację kursów mistrzowskich, zamawianie nowych utworów.
Orkiestra z powodzeniem występuje w Rosji i zagranicą – koncerty Studia Muzyki Nowej rozbrzmiewały m.in. w Dużej sali Konserwatorium Moskiewskiego, w Konserwatorium w Berlinie, Konzerthaus, Cite de la Musique w Paryżu, Filharmonii w Sankt-Petersburgu, Teatro Malibran w Wenecji.
Orkiestra wielokrotnie występowała wraz z Ensemble Modern, Schönberg Ensemble oraz Klangforum Wien. Studio Muzyki Nowej regularnie prowadzi kursy mistrzowskie w wielu konserwatoriach na całym świecie, realizuje rozmaite projekty na uczelniach, wśród których znalazły się uczelnie w Oxfordzie, Bostonie czy Harvardzie. Studio jest pierwszą i na tę chwilę jedyną orkiestrą rosyjską zaproszoną na Międzynarodowe Warsztaty Muzyki Nowej w mieście Darmstadt.
Studio Muzyki Nowej należy do podstawowego składu wykonawców Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Moskiewskie Forum”, organizowanego przez Centrum Muzyki Współczesnej przy Konserwatorium Moskiewskim. Orkiestra również odpowiada za
przeprowadzenie Konkursu młodych wykonawców im. P. Jurgensona.

Łukasz Długosz

Łukasz Długosz uznany przez krytyków za jednego z najwybitniejszych flecistów. Jest również najliczniej uhonorowanym w historii polskim flecistą. Absolwent studiów solistycznych w Hochschule für Musik und Theater w Monachium oraz studiów mistrzowskich w Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse w Paryżu oraz w Yale University w New Haven.
Jest zwycięzcą kilkunastu konkursów międzynarodowych w tym tak prestiżowych jak w Paryżu,  Odense, Monachium oraz Viggiano.
Koncertuje jako solista i kameralista w kraju i za granicą. Współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami. Jako solista występował m.in.: w Musikverein Goldener Saal oraz Konzerthaus we Wiedniu, Konzerthaus w Berlinie, Gasteig Carl Orff Saal oraz Herkulessaal w Monachium. Poly Theatre w Pekinie, Xinghai Concert Hall w Guangzhou, Shanghai Concert Hall, Opera House w Katarze, Shin Kobe Oriental Hall w Kobe, Sala koncertowa im.Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Grał pod batutą takich gwiazd jak Zubin Mehta, James Levine, Mariss Jansons, Jesús López Cobos, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Gabriel Chmura czy Agnieszka Duczmal Jest wielokrotnie zapraszany do wykonania koncertu fletowego Krzysztofa Pendereckiego pod batutą kompozytora. Koncert wykonywał m.in w Pekinie, Doha, Berlinie, Paryżu, Rydze, Koblenz, Helsinkach, Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Gdańsku.
W 2010 roku Łukasz Długosz miał swój debiut fonograficzny z London Symphony Orchestra z którą nagrał płytę z koncertem fletowym Michaela Colina. Artysta dokonał wielu nagrań archiwalnych, radiowych i telewizyjnych w kraju i za granicą. Artysta nagrał ponad 20
albumów płytowych zawierających w przeważającej części muzykę polską, za które zostały bardzo wysoko ocenione przez krytykę polską i europejską i za które otrzymał wiele prestiżowych międzynarodowych nagród fonograficznych, w tym nagrodę International Classical Music Award (ICMA).
Jego koncerty były wielokrotnie transmitowane przez najważniejsze rozgłośnie radiowe takie jak: BBC Radio 3, NDR, SWR, BR4, Deutschland Radio Kultur, Polskie Radio 2, Radio France, RMF Classic.
Na swoim koncie ma szereg prawykonań kompozycji polskich i zagranicznych twórców m.in.: Enjott Schneider, Pawła Mykietyna, Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil, Piotra Mossa, Michaela Colina, Pawła Łukaszewskiego, Jerzego Kornowicza, Macieja Błażewicza,  Justyna
Kowalska-Lasoń, Marcel Chyrzyński i wielu innych.
Artysta jest również propagatorem muzyki najnowszej, do tej pory powstało 72 utwory dedykowane jemu oraz Agacie Kielar-Długosz. Mottem przewodnim działań Łukasza Długosza stało się więc poszerzanie i wzbogacanie polskiej literatury fletowej. Większość
powstałych dzieł są to dzieła symfoniczne, które po prawykonaniu nadal są promowane i uwieczniane fonograficznie.
Jest jurorem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów fletowych. Prowadzi kursy mistrzowskie na całym świecie. Reprezentuje Polskę na licznych międzynarodowych konwencjach fletowych. Reprezentował Polskie Radio na Międzynarodowym Forum Młodych wykonawców organizowanym przez EBU.
Łukasz Długosz był dwukrotnie nominowany do Paszportów Polityki oraz nagrody Fryderyki i Gwarancje Kultury TVP Kultura. Za swoje osiągnięcia artystyczne otrzymał szereg prestiżowych nagród i stypendiów m.in.: Gasteig Musikpreis, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Zeit-Preis, Deutsche Stiftung Musikleben, Laureat Młodej Polski.
W sezonie 2017/18 Łukasz Długosz dokonał prawykonania po 80 latach odnalezionego Concertina Pawła Kleckiego  wraz z orkiestrą Sinfonia Varsowia pod batutą Jerzego Maksymiuka.
Artysta w 2018 roku otrzymał szereg nominacji m.in do Fryderyki 2018 za album z koncertem fletowym Pawła Mykietyna, do tytułu Człowiek Roku 2018 w kategorii kultura tygodnika Echo Dnia oraz do nagrody środowiska muzycznego Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii Osobowość Roku.
Zarząd Główny Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, przyznał artyście statuetkę Orfeusz 2016 za wybitne osiągnięcia artystyczne w dziedzinie wykonawstwa muzyki fletowej, w tym dzieł kompozytorów polskich.
Za wybitną działalność kulturalną i promocję kultury polskiej Łukasz Długosz został odznaczony medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Krzysztof Książek

FOT. BRUNO FIDRYCH

Półfinalista i laureat dwóch nagród pozaregulaminowych w XVII Międzynarodowym Konkursie im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz laureat III nagrody i nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie mazurków I Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych (wrzesień 2018r.).
Rozpoczął naukę w wieku 9 lat w klasie fortepianu mgr Grażyny Hesko-Kołodzińskiej i ukończył PSM I st. im. S. Wiechowicza w Krakowie. Od 2005 roku kształci się pod okiem prof. Stefana Wojtasa, najpierw jako uczeń POSM II st. im. F. Chopina w Krakowie, a później jako student Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Obecnie realizuje program studiów podyplomowych w klasie prof. Arie Vardiego w Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover.
Laureat najwyższych nagród na konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych, m.in.: X Konkurs Pianistyczny im. Ludwika Stefańskiego i Haliny Czerny-Stefańskiej – I miejsce, Grand Prix, nagroda specjalna za najlepsze wykonanie utworów Chopina oraz nagroda japońskiej grupy sponsorów Kigoukai w formie koncertów w Japonii (Płock 2008), The International Chopin Piano Competition – I miejsce, Grand Prix, nagroda specjalna (Lwów, Ukraina 2010), The II American Paderewski Piano Competition – II nagroda, nagroda specjalna za najlepsze wykonanie utworu Paderewskiego (Los Angeles, USA 2013), IX Międzynarodowy Konkurs im. I.J. Paderewskiego – nagroda specjalna dla najlepszego Polaka, który awansował do półfinału, lub finału konkursu (Bydgoszcz 2013), Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina – I nagroda oraz nagroda specjalna (Warszawa 2013), Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie – II nagroda  (Warszawa 2015), Concours International de Piano de l’Orchestre Philharmonique du Maroc
– III nagroda (Rabat i Casablanca, Maroko 2016), IV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Halina Czerny-Stefańska in memoriam – I nagroda (Poznań 2017).
Występował na 67 i 69 Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach Zdroju, XVIII Międzynarodowym Festiwalu Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych „Silesia” w Katowicach oraz na II Festiwalu Premia Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina. Koncertował w Japonii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Włoszech, RPA, USA, Polsce, na Słowacji i na Węgrzech. Jest stypendystą Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundacji Pro Musica Bona, programu stypendialnego „Młoda Polska”. W latach 2005-2011 był objęty programem Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W marcu 2014 roku otrzymał
Stypendium Krystiana Zimermana.
W kręgu jego zainteresowań znajduje się również kameralistyka, której uczył się pod kierunkiem prof. Kai Danczowskiej, mgr Justyny Danczowskiej i dr hab. Sławomira Cierpika. Występuje w duecie fortepianowy ze swoją żoną Agnieszką Zahaczewską-Książek.
W listopadzie 2016 r. ukazała się płyta CD z Koncertem e-moll op. 11 Fryderyka Chopina, który artysta wykonuje wraz z Santander Orchestra pod dyrekcją José Maria Florêncio. W 2017 roku została wydana solowa płyta Krzysztofa Książka z utworami Fryderyka Chopina.
Krzysztof Książek jest reprezentowany przez Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena.

Jurek Dybał

Dyrektor Orkiestry Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia. Ceniony dyrygent, animator życia kulturalnego i muzyk słynnej orkiestry Filharmoników Wiedeń­skich. Swą dynamiczną osobowością sceniczną przyciąga publiczność sal koncertowych Europy, dyrygując takimi orkiestrami jak: Wiener Kamme­rOrchester, Wiener Concert-Verein, Bayerische Kammerphilharmonie, Orkiestra Filharmonii w Mon­te Carlo, Orkiestra Symfoniczna Praskiego Radia, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Polska Orkiestra Radio­wa, Śląska Orkiestra Kameralna, Leopoldinum i Or­kiestra Symfoniczna NFM czy orkiestry filharmonii w Poznaniu, Krakowie, Łodzi, Gdańsku. W zakresie muzyki dawnej współpracuje m.in. ze słynnym zespołem Concerto Köln. Jest autorem przedstawień multimedialnych w nie­konwencjonalny sposób promujących muzykę XX i XXI wieku. Dyrygował m.in. pierwszym polskim wykonaniem Adagia na smyczki Krzysztofa Pendereckiego oraz uczestniczył w prawykonaniu kwintetu Kartki z nienapisanego dziennika i Duo concertante tego kompozytora. Doprowadził też do wiedeńskiej premiery Uwertury Franciszka Les­sla z Wiener KammerOrchester, a także nakłonił Concerto Köln do włączenia muzyki G. G. Gorczyckiego do swego repertuaru. Współpracował z tak wybitnymi muzykami jak: Yuri Bashmet, Gidon Kremer, Julian Rachlin, Gábor Boldoczki, Angela Hewitt, Mihaela Ursuleasa, Michel Lethiec, Georgijs Osokins, Martin Grubinger, Paul Meyer, Arto No­ras, Erwin Schrott, Konstanty Andrzej Kulka, Xavier de Maistre. Jest dwukrotnym laureatem Nagrody Muzycznej Fryderyk.

Jurek Dybał jest pomysło­dawcą i dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu im. Krzysztofa Pendereckiego – poziom 320, odby­wającego się w podziemiach zabytkowej kopalni Guido w Zabrzu. W trakcie trzeciej edycji tego Festiwalu Dybał zadyrygował polską premierą (w serii światowych prawykonań) zamówionego przez Sinfoniettę Cracovię Concertino per tromba e orchestra Krzysztofa Pendereckiego. Dyrektor Sinfonietty objął również kierownictwo muzyczne nad sceniczną adaptacją opery Ubu Król Pendereckiego w Operze Śląskiej. Wyreżyserowany przez Waldemara Zawodzińskiego spektakl został owacyjnie przyjęty przez publiczność i zebrał szereg entuzjastycznych recenzji.

Jurek Dybał jest laureatem m.in. przyznanej przez Prezydenta Miasta Bytomia nagrody kulturalnej „Złota Maska” (2017) oraz Nagrody Teatralnej im. Jana Kiepury 2017 (w kategorii: „Najlepszy dyrygent”).

Sinfonietta Cracovia

SINFONIETTA CRACOVIA

Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa

Sinfonietta Cracovia to zespół z najwyższej półki, charakteryzujący się precyzją i elastycznością orkiestry kameralnej również w symfonicznym składzie. Początki dziejów Sinfonietty Cracovii wiążą się ściśle z powstaniem zespołu Młodzi Kameraliści Krakowscy. Wysokie umiejętności, zaangażowanie muzyków i świeżość interpretacji przy życzliwym wsparciu Państwa Elżbiety i Krzysztofa Pendereckich zaowocowały w 1994 roku nadaniem zespołowi statusu orkiestry miejskiej oraz nowej nazwy – Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia, pod którą funkcjonuje do dzisiaj. Sinfonietta współpracowała z plejadą najwybitniejszych artystów z całego świata, wśród których znaleźli się m.in. Krzysztof Penderecki, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Lorin Maazel, Valery Gergiev, Rudolf Buchbinder, Gidon Kremer, Maxim Vengerov, Rafael Payare, Gábor Boldoczki, Dmitry Sitkovetsky, Ilya Gringolts, Mischa Maisky, Julian Rachlin, Xavier de Maistre, Tabea Zimmermann, Grigorij Żyslin, Richard Galliano i inni. Przez 20 lat oblicze Orkiestry kształtował znakomity skrzypek, altowiolista i pedagog Robert Kabara. W latach 2001-2009 jej pierwszym dyrygentem gościnnym był John Axelrod. W lipcu 2014 roku kolejny rozdział w historii zespołu zaczął pisać ceniony dyrygent, muzyk Filharmonii Wiedeńskiej i animator życia kulturalnego Jurek Dybał. Dzięki staraniom nowego dyrektora Orkiestra zaangażowała się w wiele nowatorskich przedsięwzięć promujących muzykę nową ‒ i nie tylko, stopniowo wyrastając na jeden z najbardziej dynamicznych europejskich zespołów, szczególnie ceniony za mistrzowskie wykonania muzyki współczesnej. W ostatnich latach Orkiestra zintensyfikowała swoją działalność koncertową, znacznie zwiększając ilość występów poza granicami kraju. Zespół koncertował m.in. w Chinach, Holandii, Finlandii, Niemczech, Czechach i Wiedniu. Jednym z najważniejszych osiągnięć Sinfonietty Cracovii w ostatnim czasie jest dokonanie polskiej premiery Concertino per tromba e orchestra Krzysztofa Pendereckiego w serii światowych prawykonań z udziałem Gábora Boldoczkiego oraz nagranie we współpracy z węgierskim trębaczem płyty Oriental Trumpet Concertos (Sony Classical) pod dyrekcją Jurka Dybała. W styczniu 2017 roku album otrzymał jedną z najbardziej prestiżowych nagród fonograficznych świata: International Classical Music Award (w kategorii „Muzyka współczesna”), a następnie wyróżniony został nagrodą niemieckiego przemysłu muzycznego ECHO Klassik. We współpracy z pianistą Szymonem Nehringiem zespół zarejestrował ponadto ‒ pod batutą Krzysztofa Pendereckiego i Jurka Dybała ‒ album Fryderyk Chopin. Piano Concertos (DUX) wyróżniony Pizzicato Supersonic Award oraz  nagrodą Joker magazynu Crescendo. W kwietniu bieżącego roku stanowisko nowego Honorowego Gościnnego Dyrygenta Sinfonietty Cracovii objął cieszący się międzynarodowym uznaniem wenezuelski mistrz batuty ‒ Rafael Payare.

Hanna Holeksa

Hanna Holeksa ukończyła z wyróżnieniem studia w katowickiej Akademii Muzycznej, oraz w Hochschule der Kunste Bern, w klasach prof. Andrzeja Jasińskiego, prof. Reginy Strokosz – Michalak i prof. Tomasza Herbuta.
Jest laureatką m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. M. Magina w Paryżu (1992 r. II nagroda), III Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. F. Liszta we Wrocławiu (1995 r., I nagroda), Estrady Młodych Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1996 r.), Ogólnopolskiego Konkursu na Stypendia Artystyczne im. F. Chopina w Warszawie (kolejnych edycji w latach 1995-1998),
Międzynarodowego Konkursu Współczesnej Muzyki Kameralnej im. K. Pendereckiego w Krakowie (1997 r., II nagroda), Ogólnopolskiego Konkursu Fundacji Yamaha w Gdańsku (1999 r., I nagroda), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F. Liszta we Wrocławiu (1999r., V nagroda), Odd-Fellows Musikpreis w Bernie (2003 r., I nagroda), RAHN Musikpreis w Zurichu (2004 r., I nagroda).
Jako pianista kameralista współpracuje ze skrzypkami, altowiolistami, wiolonczelistami, kontrabasistami, flecistami, klarnecistami i wokalistami. Była oficjalnym pianistą konkursowym na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. M. Spisaka w Dąbrowie Górniczej w specjalności waltornia (2008), flet (2009), skrzypce (2010), Międzynarodowym Konkursie Altówkowym im. J.Rakowskiego w Poznaniu (2013), Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. K. Pendereckiego w Krakowie (2013), Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. G. Bacewicz w Łodzi (2015), Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Toruniu (2016).
Koncertuje w kraju i za granicą, prezentując się jako solistka i kameralistka. Jej repertuar obejmuje solowe i kameralne dzieła od baroku do współczesności. Jest laureatką wielu wyróżnień i nagród dla pianistów – akompaniatorów w międzynarodowych konkursach instrumentalnych, oraz szeregu konkursów o zasięgu ogólnopolskim. W 2016 roku była oficjalnym pianistą XV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu.
Hanna Holeksa współpracuje z wybitnymi artystami, m.in. Katarzyną Dudą, Dominikiem Połońskim, Jakubem Haufą, Veriko Tchumburidze, Bomsori Kim, Jadwigą Kotnowską. W 2011 roku obroniła pracę doktorską „Fortepian w twórczości Karola Szymanowskiego”, stanowiącą
ukoronowanie wieloletniej fascynacji kompozytorem i pracy nad jego twórczością fortepianową i kameralną.
W czerwcu 2015 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego sztuki. Uczestniczy w pracach jury ogólnopolskich konkursów pianistycznych i kameralnych, prowadzi warsztaty dla pianistów i kameralistów w szkołach muzycznych I i II, oraz akademiach muzycznych.
Jako wiceprezes stowarzyszenia im. Jadwigi Kaliszewskiej jest organizatorką konkursów instrumentalnych i warsztatów o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym. Jest dyrektorem artystycznym cyklu Międzynarodowych Kursów Mistrzowskich w Bałoszycach, Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego „Młodzi Wirtuozi Fortepianu” w Poznaniu, Festiwalu „Muzyka w Pałacu” w Bałoszycach. Prowadzi
intensywną działalność dydaktyczną w zakresie nauczania fortepianu i kameralistyki. Jest kierownikiem Instytutu Muzyki Kameralnej w Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi.

Mikhail Beznosov

Michaił Bieznosow – koncertmistrz grupy klarnetów Rosyjskiej Orkiestry Państwowej imienia E. Swietłanowa, dyrygent-asystent w Moskiewskim Teatrze imienia K. Stanisławskiego oraz W. NIemirowicza-Danczenko, docent Konserwatorium Moskiewskiego imienia P. Czajkowskiego, wykładowca w klasie klarnetu w Szkole im. Gniesinych oraz w Państwowej Szkole Instrumentów Dętych.
W latach szkolnych uczęszczał do Szkoły Muzycznej w Woroneżu, w 2002 roku został absolwentem Konserwatorium Moskiewskiego (klarnet), natomiast w 2004 roku skończył studia doktoranckie w swojej Alma Mater. W roku 2014 został magistrem Rosyjskiej Akademii Muzyki im. Gniesinych, specjalizacja – dyrygentura symfoniczno-operowa.
Laureat wielu rosyjskich i międzynarodowych konkursów instrumentów dętych.
Jako solista występował wraz Rosyjską Orkiestrą Państwową im. Swietłakowa, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Rosji, Orkiestrą Goskapella (Sankt-Petersburg), Orkiestrą Kameralną Musica Viva, Orkiestrą Kameralną Konserwatorium Moskiewskiego oraz wieloma innymi orkiestrami. Podczas występów kameralnych partnerowali mu – pianiści Eliso Wirsaładze, Aleksiej Wołodin, Itamar Golan, Wasilij Łobanow, Aleksiej Lubimow, Wiaczesław Poprugin, skrzypkowie Nikita Borisoglebskij, Roman Minz, Aleksandr Trostianskij, altowiolista Maksim Rysanow, wiolonczeliści Boris Adrianow, Aleksandr Buzłow, Natlia Gutman, Aleksandr Rudin, klarnecista Eduard Brunner, fagocista Walerij Popow, harfistka Isabelle Moretti, a ponadto zespoły – Państwowy kwartet imienia Borodina Romantic Quartet, Mozart Quartet oraz in. Artysta często uczestniczy w festiwalach, m.in. „Wieczory Grudniowe”, „Moskiewska Jesień”, „Forum Moskiewskie”, „Alternatywa”, „ArsLonga”, „Kolekcja Muzyczna” w Sankt-Petersburgu, festiwale poświęcone Olegowi Kaganowi w Moskwie i Kreuth (Niemcy), festiwale zorganizowane przez Fundację Swiatosława Richtera w mieście Tarusa oraz na wyspie Vendsyssel w Danii.
Muzyk prowadził liczne warsztaty mistrzowskie w Rosji, USA oraz Brazylii. Michaił Bieznosow współpracuje z amerykańskim producentem akcesoriów dla instrumentów muzycznych D’Addario oraz francuskim producentem akcesoriów dla drewnianych instrumentów dętych Vandoren.

Romantic Quartet

Romantic Quartet w pełni zasługuje na miano jednego z najlepszych rosyjskich zespołów kameralnych. Muzycy są spadkobiercami najlepszych tradycji rosyjskiego kunsztu kwartetowego – powstanie zespołu oraz jego rozwój zawdzięczają profesorowi W. Berlinskiemu. Współpraca z wybitnym wykonawcą oraz wykładowcą klasy światowej, a zarazem wiolonczelistą słynnej Państwowego Kwartetu im. Borodina, zaowocowała wysokim poziomem profesjonalizmu zespołu już na samym początku drogi artystycznej – na swoim koncie Romantic Quartet posiada zdobycie najwyższej nagrody na V Międzynarodowym Konkursie Kwartetów strunowych im. D. Szostakowicza w 1999 r. Jury składające się z wybitnych autorytetów muzycznych jednogłośnie przyznało zespołowi Pierwszą Nagrodę oraz siedem nagród specjalnych.

Wirtuozeria zespołu pozwala na sięganie do utworów z różnych epok i stylów. Szczególną uwagę artyści poświęcają muzyce rosyjskiej – epokowe dzieła Piotra Czajkowskiego oraz Dymitra Szostakowicza, rzadko wykonywane utwory Siergieja Taniejewa, Nikołaja Miaskowskiego, Mieczysława Wajnberga są stale wykonywane na koncertach kwartetu. Z zadziwiającym wyczuciem czasu i stylu muzycy wykonują najbardziej skomplikowane utwory rosyjskich oraz zagranicznych kompozytorów.

Geografia występów zespołu obejmuje nie tylko ośrodki kulturalne na terenie Rosji oraz krajów byłego Związku Radzieckiego, – muzycy występowali na scenach wielu europejskich stolic kulturalnych.

O znaczeniu zespołu w świecie muzyki świadczą wspólne koncerty z wybitnymi współczesnymi wykonawcami, wśród których wymienić można: Państwowy Kwartet im. Borodina, Nikolaja Pietrowa, Borysa Bieriezowskiego, Stefana Metza, Toomasa Vavilova, Andreja Diewa, Borisa Petruszanskiego oraz młode talenty muzyczne: Vadima Cholodenko, Andreja Jaroszinskiego, Siergieja Kuzniecowa, Piotra Dmitriewa, Michaiła Beznosowa, Aleksandra Buzłowa i in.

Kwartet podejmuje artystyczną współpracę z wiodącymi zagranicznymi wykonawcami oraz doskonali swój warsztat muzyczny. W 2000 roku we Włoszech muzycy uczestniczyli w szkoleniach prowadzonych przez wybitnych profesjonalistów: Simona Rollanda-Jonesa, Marianny Sirbu, Hugh Maguire’a i in. W maju 2006 roku muzycy z Romantic Quartet szlifowali swój warsztat wraz z zespołem Ardittti Quartet oraz wybitnym kompozytorem współczesności Helmutem Lachenmannem w ramach Szkoły Letniej Muzyki Współczesnej w Szwajcarii.

Romantic Quartet występował na licznych festiwalach: na Międzynarodowym Festiwalu im. D.F. Oistrakha w Parnu (Estonia), Festiwalu „Orlando-Festival” (Holandia-Niemcy), Festiwalu „Gwiazdy XXI wieku” w Moskwie, Festiwalu „Sztuka dzieciom i młodzieży” w Mińsku, Festiwalu Muzyki Współczesnej „Arena” w Rydze (Łotwa), Festiwalu „Młoda kultura rosyjska we Włoszech” (Verona), Festiwalu „Organum” w m. Sumy (Ukraina), Międzynarodowym Festiwalu w Baku, Międzynarodowym Festiwalu Jurija Baszmeta i in.

W 1999 roku Romantic Quartet został przyjęty w skład Moskiewskiej Państwowej Akademickiej Filharmonii.
Od roku 2003 Kwartet jest stypendystą Fundacji „Rosyjska Sztuka Artystyczna”. Zespół nagrał kilka płyt.